Retrakcja dziąsła


Retrakcja dziąsła to czasowe odchylenie wolnego brzegu dziąsłowego, którego celem jest uzyskanie dostępu do rozszerzonej, czystej oraz suchej szczeliny dziąsłowej. Zabieg pozwala na:

  • odsłonięciu linii granicznej szlifowania usytuowanej dodziąsłowo lub też poddziąsłowo,
  • utworzeniu miejsca dla masy wyciskowej w szczelinie dziąsłowej,
  • ułatwieniu pracy przy wykonywaniu porcelanowych licówek, w czasie preparacji zęba, przy wykonywaniu wycisku oraz cementowaniu,
  • wykonaniu wypełnienia w stomatologii zachowawczej w okolicy przydziąsłowej oraz poddziąsłowej.

DziąsłoAktualnie wykorzystywane metody retrakcji można podzielić na:

  • Mechaniczną – to najbardziej konserwatywna metoda retrakcji. Polega na fizycznym przesunięciu tkanek dziąsła dzięki umieszczeniu nitki w szczelinie dziąsłowej. Metoda ta pozwala jedynie na poszerzenie szczeliny dziąsłowej, jednak nie daje odpowiedniej suchości i z tego względu wspomagana jest użyciem czynników chemicznych. Korzyścią wynikającą z użycia nici retrakcyjnych jest ochrona miękkich tkanek przed urazami mechanicznymi podczas wykonywania zabiegu.
  • Chemiczną – w metodzie chemicznej wykorzystywane są różne substancje mające na celu obkurczenie dziąsła, w związku z czym odsuwa się ono od powierzchni kory zęba. Metoda chemiczna najczęściej jest wykorzystywana, gdy użycie metody mechanicznej jest niewskazane. Dodatkowo stosując substancje zmniejszające przekrój naczynia uzyskuje się mniejsze krwawienie oraz zmniejszony przesącz z tkanek miękkich. Daje to suchość pola zabiegowego i zdecydowanie ułatwia pracę. Metoda chemiczna wykorzystuje przede wszystkim substancje obkurczające naczynia krwionośne, głównie epinefrynę oraz norepinefrynę, a także substancje ściągające, takie jak chlorek aluminium, ałun glinowo-potasowy oraz siarczany glinu i potasu.
  • Mechaniczno-chemiczną – stanowi połączenie dwóch opisanych wyżej metod, jest to najczęściej wykorzystywana technika. W tym przypadku nić retrakcyjna impregnowana jest odpowiednim preparatem. Do tego celu najczęściej wykorzystuje się epinefrynę, ałun glinowo-potasowy, chlorek adrenaliny, chlorek glinu lub siarczan żelaza. Substancje te mogą być stosowane pojedynczo, jednak ich kombinacje dają dużo lepsze efekty.
  • Rotacyjny kiretaż dziąsła – w czasie poddziąsłowego opracowywania twardych tkanek zęba równocześnie za pomocą wiertła diamentowego usuwa się nabłonek, który wyścieła szczelinę dziąsłową. Do tego celu wykorzystywane są specjalne wiertła diamentowe. Wówczas w szczelinie dziąsłowej tworzy się miejsce dla nitki retrakcyjnej i może zostać ona wprowadzona bez ucisku.

Wskazania i zastosowanie

Metody retrakcji są wykorzystywane przy różnych zabiegach diagnostycznych, leczniczych i profilaktycznych stosowanych w zakresie rowka dziąsłowego. Retrakcja dziąsła to zabieg mający zastosowanie w stomatologii zachowawczej, ortodoncji, periodontologii, a przede wszystkim w protetyce stomatologicznej.

Przeciwwskazania

Istnieją przeciwwskazania do stosowania nici retrakcyjnych impregnowanych niektórymi substancjami. Stosowanie epinefryny przeciwwskazane jest u:

Stosowanie związków glinu oraz żelaza przeciwwskazane jest w przypadku osób z chorobami przyzębia. Natomiast wykorzystywany w wyższych stężeniach chlorek glinu (5% i 10%) może przyczyniać się do uszkodzeń tkanek miękkich oraz owrzodzeń.

Powikłania i objawy niepożądane

W niektórych przypadkach stosowania środków retrakcyjnych obserwuje się powikłania takie jak:

  • przebarwienia tkanek dziąsła oraz struktur zęba,
  • krwawienia,
  • podniesienie ciśnienia tętniczego krwi oraz przyspieszenie czynności serca w przypadku epinefryny, dodatkowo u osób wrażliwych może dojść do powstania tzw. syndromu epinefryny objawiającego się drżeniem, niepokojem, bladością, rozdrażnieniem, tachykardią, palpitacją, depresją pozabiegową,
  • ogólnoustrojowe efekty uboczne.
VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: