Żywienie dojelitowe


Żywienie dojelitowe (enteralne) jest jedną z form leczenia żywieniowego. Jest to nazwa obejmująca dużą grupę metod odżywiania lub też leczenia żywieniowego drogą przewodu pokarmowego. Pokarm może być tutaj podawany  różnymi sposobami i na różnych poziomach. Metoda opiera się na dostarczaniu do przewodu pokarmowego pacjenta odpowiednich substancji, takich jak: białka, węglowodany, tłuszcze, elektrolity, witaminy, pierwiastki śladowe oraz woda. Zazwyczaj do tego celu wykorzystuje się:

  • zgłębniki – wprowadzane są do żołądka, dwunastnicy lub jelita przez nos,
  • przetokę odżywczą – wykorzystywana jest w razie konieczności długotrwałego leczenie na przykład przez zwężenie przełyku w wyniku raka przełyku czy przez zbliznowacenia w wyniku oparzenia, przetoka taka może mieć postać:
    • gastrostomii – czyli cewnika wprowadzonego do żołądka,
    • mikrojejunostomii – czyli cewnika wprowadzonego do jelita cienkiego.

Żywienie dojelitowe - gastrostomiaŻywienie dojelitowe może być przeprowadzane w specjalnych ośrodkach lub też w warunkach domowych. Żywienie dojelitowe w domu prowadzone jest przez odpowiednie ośrodki, które zapewniają osobie chorej całkowitą opiekę, zawierającą:

  • ciągły kontakt z chorym,
  • przygotowanie pacjenta do leczenia w warunkach domowych obejmujące przeszkolenie zarówno chorego jak i opiekuna,
  • odpowiedni dobór programu leczenia,
  • program wizyt kontrolnych,
  • dostarczanie niezbędnych preparatów, środków opatrunkowych oraz sprzętu osobie chorej do domu,
  • w przypadku wystąpienia lub podejrzenia wystąpienia powikłań hospitalizację.

Wskazania i zastosowanie

Żywienie dojelitowe stosowane jest u pacjentów niedożywionych lub takich, którzy są zagrożeni niedożywieniem lecz posiadają prawidłowo funkcjonujący układ pokarmowy. Chorzy, którzy wymagają leczenia dojelitowego, to przede wszystkim ci chorzy, którzy cierpią z powodu zaburzeń połykania lub niedrożności w górnym odcinku przewodu pokarmowego.

Jednostkami chorobowymi, w których wykorzystuje się żywienie dojelitowe są głównie:

  • choroby neurologiczne z zaburzeniami połykania, a wśród nich przede wszystkim:
    • stany po udarze mózgu,
    • stany po urazie ośrodkowego układu nerwowego,
    • mózgowe porażenie dziecięce,
    • stwardnienie rozsiane,
    • stwardnienie zanikowe boczne,
    • demencja – choroba Parkinsona i choroba Alzheimera,
  • choroby nowotworowe, a wśród nich:
    • nowotwory głowy oraz szyi,
    • nowotwory górnego odcinka przewodu pokarmowego,
    • nowotwory klatki piersiowej,
  • inne choroby, a wśród nich:
    • wyniszczenie w przebiegu nabytego upośledzenia odporności,
    • długo trwająca śpiączka,
    • mukowiscydoza,
    • wady wrodzone,
    • miopatie,
    • miastenie,
    • niewydolność nerek,
    • przewlekłe zapalenie trzustki oraz następstwa leczenia ostrego zapalenia trzustki,
    • choroby zapalne jelit, a szczególnie choroba Leśniowskiego-Crohna,
    • mnogie obrażenia ciała.

Żywienie jelitowe stosuje się także przy chemioterapii czy operacjach odtwórczych okolicy twarzy.

Przeciwwskazania

Głównymi przeciwwskazaniami do żywienia dojelitowego są:

  • niedrożność przewodu pokarmowego,
  • brak odpowiedniej czynności jelit,
  • zaburzenia wchłaniania jelitowego,
  • brak dostępu o przewodu pokarmowego,
  • biegunki,
  • wstrząs,
  • rozlane zapalenie otrzewnej,
  • niedokrwienie przewodu pokarmowego,
  • masywne krwawienie do przewodu pokarmowego,
  • niewyrażenie zgody na leczenie tego typu przez pacjenta.

Powikłania i objawy niepożądane

W wyniku żywienia dojelitowego powikłaniami mogącymi się pojawić są głównie:

  • przemieszczenie zgłębnika,
  • zatkanie zgłębnika,
  • odleżyny błony śluzowej nosa, gardła i przełyku,
  • niemożność usunięcia zgłębnika,
  • biegunka,
  • zaparcia,
  • wymioty i/lub nudności,
  • zakażenia,
  • zapalenie skóry wokół zgłębnika,
  • wyciek treści pokarmowej,
  • zaburzenia metaboliczne – niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, zaburzenia wodno-elektrolitowe.

Innymi, rzadziej występującymi powikłaniami mogą być również:

  • martwica przegrody nosa oraz tkanek przełyku,
  • zapalenie zatok i ucha środkowego.
VN:F [1.9.22_1171]
Ocena artykułu:

Być może zainteresują Cię także poniższe tematy: